We maken een kringetje…

 

c00a303909d85affa11d490098d8b74d

Op deze dankbare dinsdag, wil ik even extra aandacht besteden aan mijn kringetje. Mijn kringetje van mensen om me heen. Waar ik ontzettend blij mee ben. Mijn familie. Mijn vrienden/vriendinnen. Het is geen grote kring, maar voor mij voelt het goed. Soms gebeurt het dat het kringetje wil uitbreiden. Dat daar ineens een persoon bij komt. Maar gaandeweg blijkt steeds weer dat het kringetje op zich al goed genoeg was. En dan verdwijnt die persoon weer. Gewoon, omdat het zo gaat.

Het kringetje is goed zoals het is, lijkt het wel. En zo voelt het ook. Dat kringetje is ook veilig. De mensen kennen mij en ik krijg niet het gevoel dat ik mijn best moet doen. Zij nemen mij zoals ik ben. En andersom. Ik merk en leer, dat ik best eens moeite heb met het feit dat ik me het liefst zo veilig mogelijk voel. Dat ik misschien weg loop als het moeilijk word. Maar het voelt vaak gewoon niet goed. Ik heb mezelf, met mijn ziek zijn, een manier aangeleerd om te leven. Om te kunnen doen wat ik wil doen, mijn energie te verdelen. Als daar iets bij komt, kost dat me energie en dat gaat dus ten koste van andere dingen die ik ook zo belangrijk vind voor mezelf en die ik zeker ook nodig heb. Ik raak dan uit balans.

Ik neem mezelf voor, om mijn eigen leven te leven met mijn eigen kringetje. Dat voelt goed voor mij. Daar ligt mijn hart. Daar ben ik gelukkig. Daar kan ik vrolijk zijn, moe zijn en toch rust nemen. Daar is alles in balans. Ik ben dankbaar dat ik deze, voor mij belangrijke mensen om me heen heb. Mijn vrienden en vriendinnen heb mogen leren kennen. En dat ik zoveel van ze mag en kan leren. Dat we het samen doen. Dat is wat het leven mooi maakt.

 

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *